Vergrootglas

 

Zaterdag 20 november is het Internationale Dag van de Rechten van het Kind. Met Mrwan Alsamawi, Roudaina El Boussikhani, Drishti Jiawan en Michelle Reinhard van de Haagse Raad van Kinderen praten we over kinderrechten. Wat vinden zij belangrijke onderwerpen als het gaat over hun toekomst. Wat moet er volgens hun gebeuren, zodat er rekening wordt gehouden met de mening van jongeren. Er volgt een levendig gesprek over tal van onderwerpen. Maar eerst een voorstelrondje.   

Michelle is 16 jaar en zit al sinds 2017 in de Haagse Raad van Kinderen. Zij vindt het belangrijk om mensen te helpen. “Meedoen met de Raad van Kinderen is gewoon leuk.” Roudaina (8 jaar, groep 5) zit pas een half jaar in de Raad. Zij wil mensen een lach op het gezicht geven. Drishti (17 jaar) doet eindexamen havo en wil graag mensen helpen. “Ik weet hoe lastig het soms is als er geen geld is.” Mrwan is 16 en wil dat alle kinderen gelijke kansen hebben. “Om later een goede toekomst te hebben!”.

Alle kinderen gelijk

Het viertal is eensgezind: alle kinderen zijn gelijk. Geen kind moet zich anders voelen dan een ander. Roudaina: “Ik maak soms wel mee dat als iemand iets krijgt, dan niet altijd andere kinderen dat ook krijgen. Dat voelt niet gelijk.”  

Volgens Mrwan moet iedereen kunnen zeggen wat zij of hij wil zeggen. Dat hoort ook bij gelijke rechten. “Er wordt nog niet altijd geluisterd naar wat kinderen vinden. De mening van kinderen is belangrijk. We hebben aan de vorige wethouder (Bert van Alphen) gevraagd wat hij heeft gedaan met onze voorstellen voor betere huiswerkbegeleiding. De Raad van Kinderen controleert dan of er iets met ons advies wordt gedaan. Luisteren naar kinderen is stap een, maar daadwerkelijk iets doen is toch wel lastiger.” Michelle vult aan: “Veel kinderen hadden eerst niet de mogelijkheid om huiswerkbegeleiding te krijgen. Wij hebben toen als Raad van Kinderen aan de wethouder gevraagd om daar een oplossing voor te bedenken. Door onze vraag zijn er uren voor huiswerkbegeleiding in de bibliotheken gekomen.”

Drishti vindt het eigenlijk wel logisch dat er een algemene oplossing wordt bedacht. “Dat is al best een vooruitgang. Maar het zou nog beter zijn als er persoonlijke begeleiding mogelijk is. Ook is het dan belangrijk dat alle kinderen ervan weten.” “Door iedereen een brief te sturen en dit te vertellen”, suggereert Mrwan. “Want veel kinderen weten niet dat deze mogelijkheid er is. De Raad van Kinderen zou zo’n brief samen met de mensen van de gemeente kunnen opstellen en toesturen. Kinderen actief informeren.” 

Vrijwillige ouderbijdrage

Roudaina geeft nog een ander voorbeeld van waar de Raad van Kinderen over nadenkt en meepraat. “We hebben gesproken over de wet vrijwillige ouderbijdrage. Als een school een reisje organiseert kost dat de ouders geld. Maar we willen niet dat scholen brieven sturen dat ouders moeten betalen omdat hun kind anders niet mee mag. Niet iedereen kan dat betalen.” 

Mental health

Drishti brengt een nieuw onderwerp in, dat erg actueel is onder jongeren. “We horen vaak verhalen dat ongelijkheid invloed heeft op de mental health van kinderen. Door de coronatijd komen jongeren in een depressie. Als je geen gelijke kansen hebt, neemt de prestatiedruk alleen maar toe. Voor de coronacrisis was die druk er al, maar die is tijdens de lockdown erger geworden. Je hebt het gevoel dat je de lat hoger moet leggen.”

Huisvesting

Dan komt het onderwerp huisvesting op tafel. Hier wil de Raad van Kinderen binnenkort een vraag over stellen aan de burgemeester en wethouders tijdens een kindervragenuurtje. Door corona is dat nog even vooruitgeschoven. Waarom leeft dit onder jongeren? Mrwan: “Betaalbare woningen zijn er bijna niet meer voor mensen die werken. Dat is voor jongeren nog moeilijker, helemaal als je studeert en een studieschuld opbouwt.” Voor Michelle is dit een reden om voorlopig thuis te blijven wonen totdat ze 23 jaar is. “Dan zal ik waarschijnlijk met mijn broer samen uit huis gaan. Met zijn tweeën een woning zoeken is dan makkelijker te betalen. Je zal dan wel schulden moeten maken en vooraf wat geld hebben gespaard.”

Mrwan: “Studeren en veel werken is niet voor iedereen een oplossing om toch uit huis te kunnen. Je kan dan niet op je gemak studeren.” Drishti: “Tegenwoordig betaal je wel 1000 euro voor een kleine etage. Dat is voor een student niet te betalen”. Roudaina: “Voor oudere kinderen is het fijn dat ze een eigen plek hebben als ze moeten leren.”

Panel

Dat ze kunnen meepraten en om advies worden gevraagd is voor Mrwan, Drishti, Michelle en Roudaina een teken dat er in Den Haag met de rechten van kinderen rekening wordt gehouden. In de afgelopen vier jaar heeft de Raad van Kinderen op meerdere momenten van zich laten horen. “We hebben met Leergeld Den Haag bijvoorbeeld meegedacht over de mobieltjes voor brugklassers”, noemt Michelle. “De Raad staat open voor ideeën van alle kinderen uit de stad”, vult Mrwan aan. “Je kan je aanmelden en vragen of er nog plek is. Zo laat je je stem horen.” Drishti: “We hebben een panel met een ideeënbox. Daar kan ieder kind of jongere een vraag stellen.”

Meer informatie over meepraten met de Raad van Kinderen vind je op:

https://www.leergelddenhaag.nl/panel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Benito is de duizendpoot bij Leergeld Den Haag. Hij wikkelt dagelijks tientallen vragen af die per mail of telefoon binnenkomen. De meeste gaan over de Schoolspullenpas en de Winterkledingpas: dat is zijn deskundigheid. Daarnaast kun je Benito vaak aan het loket vinden. Als een ouder met een vraag bij Leergeld Den Haag langs komt, staat hij ze vliegensvlug te woord.  

“Omdat ik zoveel mensen spreek en zie, hoor ik vaak heel indrukwekkende verhalen. Zo ook het verhaal van Annemarie; een moeder die door een aantal negatieve life events samen met haar kinderen op straat belandt. Na een verblijf bij een hulpverlener van het Leger des Heils, komt Annemarie bij  Leergeld Den Haag terecht. Met behulp van onze verstrekking werkt ze aan een structurele verandering in haar leven en dat van haar twee kinderen. Dit motiveert haar om zichzelf op te werken naar een mooie toekomst voor haar en de kinderen.” 

Nadat Benito haar had gewezen op de sociale kaart van Den Haag, konden de moeder en haar gezin verder worden geholpen. “Het lukte ze gelukkig om het hoofd te bieden aan de toeslagenaffaire. Er kwam eindelijk schot in de zaak; zij kreeg kwijtschelding en een vergoeding van de Nederlandse staat. Niet lang daarna kreeg ze ook een huis toegewezen. Ze belde me vol verbazing en goede moed op en vertelde mij dat het voortvarend met haar en gezin ging sinds de hulp van Leergeld Den Haag. En wat schetst mijn verbazing? Eind oktober nam ze opnieuw contact met ons op. Ze vroeg naar mij. Aan de telefoon vertelde Annemarie dat haar moeder de lotto had gewonnen. Met het geld was ze nu bezig een project op te zetten voor arme kinderen in Suriname die niet naar school kunnen en geen mogelijkheid hebben om zich te ontwikkelen”.

 

Computers weer piekfijn in orde te krijgen voordat ze naar de kinderen gaan. Daar zorgen studenten van ROC Mondriaan voor, die de ict-opleiding volgen. In september zijn Zidane en Mustafa bij Leergeld Den Haag begonnen aan hun stagejaar. 

Drie dagen in de week komen ze op kantoor, twee dagen gaan ze naar school. Behalve collega’s en medestudenten zijn de jongens ook buren. Ze komen uit dezelfde wijk en wonen praktisch bij elkaar om de hoek. Maar dat ontdekten ze pas tijdens de opleiding.

Zidane (17 jaar) is gek van tekenen, gamen en lezen. Hij verslindt boeken over games waar hij groot fan van is. “Ridders en draken spelen de hoofdrol. Zolang het maar lekker ‘medieval’ is.” Naast het Turks en Nederlands gebruikt Zidane regelmatig Engelse woorden. “Engels is ook een deel van mijn leven. Die taal gebruik ik met vrienden uit andere landen.” Uit interesse studeert hij ook nog Japans “De Japanse cultuur is deel van mijn hart. Ik ben nu een eigen stripboek aan het maken met Japanse karakters. Mijn idool is Kentaro Miura, bekend van o.a. de manga Beserk.”

Mustafa (17 jaar) vindt zichzelf typische een jongere van de generatie Z. “Ik kijk naar Netflix en lees boeken. Als vakgebied is ict erg leuk. Ik ben tijdens deze stage al veel te weten gekomen van software. Hoe zet je een computer in elkaar, hoe gaat het ghosten? Maar ook het bezorgen van de computers bij de gezinnen is erg leerzaam.”

Het leren omgaan met mensen, dat is wat de eerste stageweken hun nu al heeft gebracht. “Communiceren is erg belangrijk. Sociale vaardigheden onder de knie krijgen. Het werken in de praktijk maakt het leuk.” Behalve van hun begeleiders Merdad en Roel leren ze ook van elkaar. “We zijn goeie collega’s en serieuze werkers.” Hun indruk van Leergeld Den Haag is positief. “De andere collega’s zijn vriendelijk. Het lijkt wel een familie, ze laten je thuis voelen.”

 

 

Hulpverlening staat hoog in het vaandel van Leergeld Den Haag. Collega Farouk weet daar alles van. Hij is een van de collega’s die de bijzondere aanvragen in behandeling neemt. Regelmatig helpt hij ouders van wie Arabisch de moedertaal  is. Soms komen ze uit de geboortestreek van zijn eigen ouders. “Ik volg uiteraard de procedures van Leergeld Den Haag maar onze dienstverlening is niet altijd standaard. Ook al hanteren we termijnen bij bepaalde aanvragen, we wijken er ook wel eens vanaf.  Als de situatie van het gezin erom vraagt, dan zetten we die extra stap. Alleen al omdat ik hun taal spreek, ontmoet ik veel dankbare ouders.” 

Onlangs stond er een meisje aan het loket bij Leergeld Den Haag te wachten, terwijl het kantoor eigenlijk al gesloten was. “Ze zei dat ze met een vraag voor een vriendin kwam, niet voor zichzelf. Het lukte haar niet om de schoolspullenpas te activeren. Toen ik de gegevens van die ‘vriendin' opzocht in de administratie, zag ik dat ik het gezin al wel vaker had geholpen. De moeder is de Nederlandse taal niet goed machtig. Via via was de moeder ooit met Leergeld Den Haag in contact gekomen. Toen ik het aan meisje vroeg waarom de moeder niet zelf was gekomen, durfde ze te bekennen dat zij de dochter was. Haar vraag ging over haar schoolspullenpas. Haar moeder had gezegd: ‘Ga maar naar Leergeld en vraag naar Farouk’. Door het meisje binnen te roepen en aandacht te geven, ontdooide ze. Ze was op de gok naar het kantoor gekomen.”

Farouk denkt dat schaamte een rol speelt om niet met Leergeld Den Haag te bellen of te mailen. “Ik krijg soms het idee dat ouders onze post niet altijd open maken. Bijvoorbeeld als we gezinnen informeren over de schoolspullen, de winterkleding of een HTM-abonnement. Als ouders dan niet reageren, lopen ze deze hulp mis. Dat is jammer. Als het gezin gebruik maakt van de voedselbank, dan hoeft het geen eigen bijdrage te betalen voor een fiets of computer. Maar ouders moeten het wel zelf aangeven en in actie komen.”    

Farouk is groot voorstander van het persoonlijk spreken van de ouders. “Mijn ervaring is dat als je iemand aan de telefoon spreekt, je niet het hele verhaal hoort. Wanneer iemand de moeite neemt om naar Leergeld Den Haag te komen, ook zonder afspraak, dan nemen we de tijd voor je. Ouders face to face zien en naar ze luisteren is belangrijk. Wij zijn uniek met wat we voor de kinderen met een Ooievaarspas allemaal doen. Dat is waardevol voor het gezin. Je doet ze een groot plezier.”

(N.b. De persoon op de foto is niet degene uit het verhaal.)  

 

 

Omringd door hun vaders, moeders, tantes, oma’s, broertjes en zusjes wachtten de 24 spelers van team Leergeld Den Haag gespannen af wat ging komen. De perskamer van ADO Den Haag was nauwelijks groot genoeg om aan iedereen een plek te bieden. Wat waren het overweldigende minuten voor de jongens en meisjes, voordat Julian van ADO Den Haag in de Maatschappij het woord nam. Geflankeerd door de jeugdtrainer en zijn assistent legde Julian uit waarom de deelnemers aan het project Leven als een ADO-prof naar het Cars Jeans Stadion waren gekomen. Maandag 4 oktober ondertekenden de deelnemers hun contract en kregen ze het clubtenue. De officiële start van het project.

Applaus

Drie aan drie kwamen de spelers naar voren en mochten achter de tafel op het podium plaatsnemen. Voor iedere speler lag er een contract en na het zetten van de handtekening volgde het fotomoment met clubshirt. De spanning gleed langzaam van hun gezichten, toen het applaus van de teamgenoten en alle aanwezige familie en vrienden de ruimte vulde. Nog steeds overdonderd van alle indrukken, zag je in de ogen langzaam ook opluchting en blijdschap ontstaan. Hier werden dromen van kinderen werkelijkheid.

Eenheid

Wat er zich in die perskamer afspeelde was niet zomaar een bijeenkomst. Door de opstelling, het hoge podium met mensen van ADO Den Haag en alle ouders en familieleden rondom hen, waren de 24 jongens en meisjes het middelpunt van de kring. Het gevoel van verbinding en eenheid hing in de ruimte. Dat dit bij de ouders en de kinderen een diepe indruk achterliet, was te lezen in de berichtjes in de groepsapp. 

Na afloop van de contractondertekening werd de groep nog rondgeleid door het stadion. Bij het afscheid kregen de 24 spelers en speelsters een goody bag mee van Leergeld Den Haag. 

Op 25 oktober traint team Leergeld Den Haag op Sportcomplex Prinses Irene.  

Dailindy wenst jullie succes!

https://youtu.be/8stjHeD0h-I

Media-aandacht

Luister hier naar het radio-interview dat Don gaf aan FunX

 

 

Soms loopt de materialenvoorziening voor kinderen met een Ooievaarspas niet ideaal. Dat merkte Joyce toen een gezin bij Leergeld Den Haag aanklopte in verband met een wedstrijdshirt voor hun dochter. “De ouders wilden met de waardebon van Leergeld Den Haag het volleybalshirt afrekenen, maar de vereniging maakt gebruik van een externe webshop. Die betaalconstructie is niet berekend op onze manier van werken: met waardebonnen. In de praktijk geeft dat best wel eens problemen. Dan lenen ouders bijvoorbeeld geld van familie zodat ze online toch een aankoop voor hun kind kunnen doen. Achteraf vragen ze ons dan of ze dat bedrag mogen declareren. Maar dat doen wij niet, omdat we uitsluitend hulp in natura bieden.”

Omdat Leergeld Den Haag maatwerk wil leveren, wordt er natuurlijk een oplossing gezocht. “In het geval van het volleybalshirt voor dit meisje van 9 hebben wij de bestelling en de betaling gedaan. Het gaat om een wedstrijdshirt met nummer. Dat hebben volleybalsters nodig om mee te mogen doen aan een wedstrijd. Zonder zo’n shirt zou dit meisje aan de kant zitten en dus niet mee spelen. Of een shirt van iemand anders lenen. Dan ben je letterlijk anders dan de rest van je teamgenoten en hoor je er niet bij.”

Toen Joyce de ouders belde dat het shirt opgehaald kon worden, waren de ouders enorm blij. “Nu kan hun kind aan wedstrijden meedoen. Wat is er mooier als een kind de sport kan doen wat ze het liefst doet. Ik denk dat er clubs zijn die zich niet helemaal realiseren hoe belangrijk dat is. Het is natuurlijk prima om sportkleding in prijs toegankelijk te maken door met een webshop te werken. Als een club meedoet met de Ooievaarspasregeling, dan moet het aankoopsysteem ook wel aansluiten op de praktijk. Als ouders hier tegenaan lopen en dit van te voren met Leergeld Den Haag bespreken, dan kunnen we alsnog besluiten om de gemaakte kosten te vergoeden. Gelukkig kunnen we die uitzondering dan maken: omdat we gelijke kansen willen bieden voor ieder kind.”

Naar aanleiding van dit voorval hebben volleybalvereniging Sovicos en de webshop een oplossing bedacht voor kinderen met een Ooievaarspas. "De leverancier van sportmaterialen verstrekt unieke codes aan de sportclub. Leden met een Ooievaarspas kunnen met deze unieke code een clubshirt bestellen. Leergeld Den Haag vergoedt rechtstreeks aan de leverancier. Een mooie oplossing voor iedereen."      

  

“Zo maken we Den Haag een betere plaats.”

 Haagse Jeugdlintjes bij Diligentia met burgemeester Jan van Zanen 2021

Volslagen verrast en overvallen voelde Sems Anar Mammadov zich, toen hij op 2 september uit de rij wachtenden voor Diligentia werd gehaald. Door zijn moeder en zusje meegelokt voor een interview, hoorde de achtienjarige vwo-leerling, dat hij een van de 24 jongeren was die een Haags Jeugdlintje zou krijgen. “Ik had me gelukkig wel netjes aangekleed, maar ik raakte in paniek. Ik wist niks en was niet voorbereid. Moet ik nu een speech geven, schoot er door m’n hoofd. Pas toen viel het kwartje.”

Het Haags Jeugdlintje werd door burgemeester Jan van Zanen uitgereikt aan jonge actieve Hagenaars die zich belangeloos hebben ingezet voor een ander en voor de stad. Anar kreeg deze erkenning voor zijn inzet voor de Haagse Raad van Kinderen. “Ik zit nu drie jaar in de Raad. Dit jaar ben ik 18 geworden en ga aan het eind van dit jaar plaatsmaken voor een ander. De Haagse Raad van Kinderen denkt na over wat jongeren belangrijk vinden. Dat bespreekt de Raad dan met de gemeente, de wethouder en ambtenaren. Via de Raad zet je je in voor gezinnen en kinderen die het minder hebben. We betrekken het perspectief van de kinderen die het zelf ervaren. Zo hebben we advies gegeven over huiswerkbegeleiding en meer creativiteit in de stad.”

Verblijfsvergunning

Over zijn opvolger of opvolgster maakt Anar zich weinig zorgen. “We hebben een filmpje gemaakt om nieuwe raadsleden aan te trekken. Het is goed dat er wordt gewisseld en er nieuwe kinderen in de Raad komen. Zij zorgen voor andere ideeën. Iedereen heeft zijn eigen beeld van de maatschappij. Dat heeft ook te maken met je achtergrond. Dan is het juist goed om zoveel mogelijk verschillende visies bij elkaar te brengen.” 

Anar is dan wel geboren in Den Haag, tijdens zijn jonge jaren heeft hij in verschillende AZC’s gewoond. “Mijn moeder komt uit Azerbeidzjan. Van mijn 5de tot mijn 12de wisten we niet zeker of we in Nederland mochten blijven. Zolang je op een AZC verblijft, heb je geen eigen plek. In afwachting van de procedure verhuisden we van de ene plek naar de andere, door heel Nederland. Eindelijk, in 2015, kregen we een verblijfsvergunning. Dankzij het doorzetten van mijn moeder vonden we in Den Haag een woning. Anders was ik in Friesland komen wonen. Thuis spreken we met onze moeder Azerbeidzjaans. Mijn zusje en ik spreken onderling Nederlands. Ik denk ook in het Nederlands en we verbeteren elkaar als we fouten maken.”

Overgangsgevoel

Via een contactpersoon bij de gemeente Den Haag hoorde het gezin van Anar over Leergeld Den Haag. “Dat was in 2016. Bij het huisbezoek werd mij direct gevraagd of ik in de Haagse Raad van Kinderen wilde. Leergeld Den Haag is al zo’n vijf jaar een enorme steun voor ons. Nu ik 18 ben, is dat allemaal veranderd. Eerst dacht ik dat het niet veel uitmaakte. Tot ik me besefte dat de Schoolspullenpas niet meer voor mij bedoeld was. Daar was ik jarenlang mee vertrouwd geraakt. Nu moet ik opeens ook betalen voor mijn zorgverzekering. Zo zijn er meer dingen die je niet automatisch weet. Die worden je niet verteld. Over het inschrijven voor een woning omdat de wachttijden lang zijn. Leergeld Den Haag zou kunnen zorgen voor een overgangsgevoel, zodat die verandering minder plotseling is. Iets met een afscheidspakket. Zo ontdekte ik dat LinkedIn handig is om een netwerk te bouwen. Je verzamelt connecties en vergroot de kans op het vinden van werk. Jongeren goed en op tijd informeren is erg belangrijk.”

Economieprofessor

Over zijn toekomst is Anar heel uitgesproken. “Ik wil professor in de economie worden. Dat is mijn ambitie. Om me vast voor te bereiden op een studie na mijn middelbare school, ga ik een pre-university college volgen. Dit programma wordt gegeven door de Universiteit Leiden en is in het Engels. Verschillende docenten vertellen dan over hun vak. Later wil ik dan de kennis die ik heb weer doorgeven als leraar. Ik vind het echt fijn dat de school weer open is. De fysieke lessen helpen je echt meer dan alles alleen online volgen.”

Naast zijn school en de Raad van Kinderen heeft Anar een bijbaantje bij AH als vakkenvuller. “Soms sta ik bij de bakkerijafdeling of zit achter de kassa. Die afwisseling maakt het leuk. Misschien dat ik ooit nog eens de politiek in ga. Om op te komen voor mensen die niet gehoord worden. Tijdens de uitreiking van het Haags Jeugdlintje hoorde ik van veel andere organisaties en kinderen die zich daarvoor inzetten. Het zorgen voor ouderen of hoe we Den Haag met elkaar schoonhouden. Ik was blij om dat ook eens te horen. Ik zet me ook graag ergens voor in. Zo maken we Den Haag een betere plaats!”

 

Jaarlijks krijgt Leergeld Den Haag tienduizenden aanvragen voor hulp in natura. Daar zitten vaak heel speciale en persoonlijke verhalen achter. Aan José vroegen we wat haar kippenvel-verhaal is.

“Het is altijd bijzonder om voor een kind iets kunnen betekenen. Iets wat verder gaat dan de standaard verstrekkingen. Daarmee helpt Leergeld Den Haag al zo’n 20.000 kinderen met een Ooievaarspas. Zo mailde een moeder ons voor een fiets voor haar zoon. De jongen was 15 jaar en werd vanwege zijn lengte (1,96) gepest op school. De fiets die we standaard aanbieden zou voor deze jongen te laag zijn. 

De moeder had enorme zorgen of zij er wel in zou slagen om haar kind aan een geschikte fiets te kunnen helpen. Samen met de eigenaar van Prijssnijder zijn we gaan zoeken naar een model waar de jongen wel goed op kan fietsen. En dat is gelukt. Op een zondag mochten moeder en zoon hun nieuwe fiets afhalen bij de fietsenwinkel. De moeder reageerde helemaal verbaasd over de reactie van haar zoon. Hij straalde helemaal, zo blij was hij. Dat emotioneerde de vrouw.

Het mooie aan hoe het contact met de moeder verliep was, dat zij kon aangeven dat er nog iets anders was. In verband met zijn opleiding (media, design & ICT) had de jongen een laptop nodig. Vaak moeten ouders over een grote drempel heen, voordat ze bij ons durven aankloppen. Leergeld Den Haag is er juist voor, dat de kinderen gewoon mee kunnen doen. Ook als er thuis onvoldoende geld is voor zaken als een fiets of een laptop. Wij willen, waar mogelijk, voor elk gezin maatwerk leveren. Dat is bij deze jongen gelukt.”

        

 

Don Thode kijkt terug op de brand in de Wouwermanstraat

Don 2

Op 19 mei domineerde op social media het trieste nieuws dat er een grote brand woedde in de Wouwermanstraat in Den Haag. Het zou om een paar woningen gaan. De dag erna was de brand hét gespreksonderwerp van de dag. De ernst en omvang drongen toen pas goed tot Don Thode door: “Het vuur had zich niet beperkt tot enkele woningen, maar een compleet woonblok in de as gelegd”. 

“Geschrokken van het nieuws wilde ik ook met eigen ogen zien wat nu precies aan de hand was. Na mijn werk ben ik naar de Wouwermanstraat gegaan. Wat ik daar aantrof was onbeschrijflijk. Een heel woonblok, compleet afgebrand. Ik schrok hier zo van dat ik meteen in actie wilde komen. In de groepsapp van Leergeld Den Haag hadden collega’s het over hulpacties die door andere organisaties in gang werden gezet. Ik vond dat wij als Leergeld Den Haag ook een actieve rol konden spelen. Dus vroeg ik de maandag erop aan collega Wendy wat we konden doen. Voor dit uitzonderlijke geval zouden we anders dan normaal hulp gaan verstrekken. De gezinnen en kinderen uit ons bestand die op de getroffen adressen ingeschreven stonden, kwamen  allemaal in aanmerking voor deze bijzondere hulp van Leergeld Den Haag. Ongeacht of ze al eens bepaalde goederen hadden ontvangen die normaal gesproken maar eenmalig worden gegeven. Met een namenlijst van de gezinnen ben ik de ouders gaan bellen.”

Ontzorgen

“Veel mensen waren onverzekerd, al hun spullen waren ze kwijt. En in een klap dakloos! Dit zorgde natuurlijk voor veel spanning. Daarom hoopte ik dat wij de ouders in ieder geval met essentiële spullen voor de kinderen een beetje konden ontzorgen. Kinderen die door de brand zonder fiets zaten hebben we een nieuw exemplaar gegeven. Omdat de gezinnen in tijdelijke woningen in Mariahoeve waren ondergebracht, kwamen de kinderen op behoorlijke afstand te zitten van hun oude woning en daarmee ook van hun sociale leven en school. De fietsen waren een uitstekende oplossing om de kinderen in beweging te krijgen; ze konden naar de eigen school waar ze hun vriendjes en vriendinnetjes zagen. Ook hebben we de gezinnen blij kunnen maken met een computer zodat de kinderen hun schoolwerk kunnen blijven doen. En voor de nodige afleiding in de kale, tijdelijke woning. Ook hebben we zaken kunnen regelen zoals het HTM-abonnement, Squla voor thuisscholing, leermiddelen en speelgoed. Gezinnen met specifieke wensen heb ik doorverwezen naar de afdeling Bijzonder van Leergeld Den Haag of naar andere hulporganisaties.”

“Ik heb jarenlang in een zijstraat van de Wouwermanstraat gewoond en zat mijn hele basisschoolperiode op een school in deze straat. De straat en deze buurt is voor mij een stukje thuis. In het nieuws zag het er al heftig uit, maar toen ik voor het afgebrande complex stond kwam het echt bij mij binnen. Ik dacht aan alle ellende waar deze families doorheen gingen en ik werd vastbesloten om mijzelf hierin vast te bijten en zo snel mogelijk deze gezinnen te helpen binnen onze mogelijkheden.”

Goed gevoel

“Hoewel ik natuurlijk liever niet wilde dat dit was gebeurd, kijk ik toch met een goed gevoel terug. Het bezoek van de gezinnen aan Leergeld Den Haag en hun waardering hebben mij een reality check gegeven over wat we bij Leergeld Den Haag doen. Iets vreselijks als een brand kan iedereen overkomen. Maar als het mensen treft die het niet al te breed hebben, dan raakt dat mij extra. Het heeft mij ook geraakt hoeveel andere organisaties naast Leergeld Den Haag zijn opgestaan en de helpende hand hebben uitgereikt naar deze mensen. Van een grote supermarktketen tot kringloopwinkels, van lokale ondernemers en bewoners tot het Leger des Heils. Iedereen zag de noodzaak en kwam in actie. In een tijd waarin je vaak wordt geconfronteerd met tegenstellingen en waar negatief nieuws beter scoort dan positief nieuws was dit inzicht iets wat mij ook weer een beetje hoop gaf voor onze toekomst. De Schilderswijk komt vaak slecht in het nieuws maar we hebben hier als Schilderswijk en Den Haag toch mooi een voorbeeld kunnen stellen voor het hele land.”

 

“Manifest: ‘extra mile’ neemt drempels weg naar talentontwikkeling van kinderen.”

Den Haag, 20 juli  2021 – Kinderen die opgroeien in minimagezinnen zijn sterk gebaat bij cultuureducatie na schooltijd. Dans, theater, muziek en beeldende kunst zijn van grote waarde voor de ontwikkeling van kinderen waardoor de kansengelijkheid toeneemt. De toegang tot deze culturele activiteiten vraagt om een specifieke aanpak die inspeelt op de situatie van de gezinnen waarin deze kinderen opgroeien. Met het project Kinderen, Cultuur en Kansen hebben Leergeld Den Haag  en de cultuurpartners Art-S-Cool, Beweigi, Haags Theaterhuis en Muziekcentrum 1001 Nachten aangetoond dat er behoefte bestaat aan een volwaardig en divers aanbod van allerlei kunstdisciplines voor kinderen en jongeren in een minder kansrijke situatie. Bij de start van de zomeractiviteiten voor Haagse kinderen en jongeren presenteren de vijf organisaties een manifest over hun aanpak. “Met dit manifest willen we de opgedane kennis over deze kinderen delen met andere organisaties, fondsen en beleidsmakers in de stad.”  

De gemeente Den Haag wil de komende jaren stevig investeren in cultuureducatie voor kinderen en jongeren. De komende zomeractiviteiten voor kinderen (Zomerprogramma070 – The City is Ours)  zijn daar een bewijs van. Maar de toegang tot kunst en cultuur is niet voor iedereen vanzelfsprekend en om die reden een speerpunt in het Haagse cultuurbeleid. “Het project Kinderen, Cultuur en Kansen is  bijzonder in zijn aanpak. Niet alleen weten we de kinderen en hun ouders te bereiken. Als gezin raken zij ook nog meer betrokken bij de ontwikkeling die kinderen doormaken als ze met dans, muziek, theater of beeldende kunst in aanraking komen. De expressie en energie die vrijkomt tijdens de workshops en lessen is een stimulans in het jezelf leren kennen, doorzetten en je eigen plek gaan innemen. Kinderen groeien enorm: dat sterkt hun zelfvertrouwen. Het belang van cultuureducatie voor de persoonlijke ontwikkeling van kinderen en het vergroten van de kansengelijkheid wordt dan wel erkend, de manier waarop kinderen die in achterstand opgroeien met kunst en cultuur in aanraking gebracht kunnen worden vergt vaak die ‘extra mile’.”

Het manifest dat de vijf organisaties hebben opgesteld kan een voorbeeld zijn voor andere partijen in de stad. Art-S-Cool, Beweigi, Haags Theaterhuis en Muziekcentrum 1001 Nachten hebben elk hun manier ontwikkeld om met deze bijzondere doelgroep te werken. Als platform met de naam Doen Wie Je Bent, wil het collectief haar expertise dan ook verder onder de aandacht brengen. “Via dit manifest laten we zien waarom kansengelijkheid in de kunsten voor alle Haagse kinderen zo waardevol is. En ook hoe je kinderen toegang tot de wereld van de kunst geeft en ze daarmee perspectief biedt voor als ze later willen doorstromen naar gevestigde kunstopleidingen. Kunst biedt de mogelijkheid voor echte insluiting: iedereen kan kunst beleven en beoefenen op een manier die past bij zijn of haar eigen identiteit. Daarom zal ook het aanbod toegankelijk moeten zijn voor iedereen. Diversiteit in kunst- en cultuureducatie is een voorwaarde om bij te dragen aan het verbreden van de horizon van kinderen en - op de lange termijn - een voorwaarde voor een betekenisvol, inclusief cultureel aanbod. Maar ook aansluiting met kunst door in te gaan op de behoefte, leefwereld en achtergrond van de kinderen.”

Den Haag FM besteedde op 21 juli aandacht aan de Summer School. Ook Dagblad 070 nam het persbericht over.